Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 18304
تاریخ انتشار : 30 آبان 1391 10:8
تعداد بازدید : 4742

از کلاسیسیم تا رمانتیسم

زکیه رضایی دانشجو دوره 4 ادبیات نمایشی دانشکده صدا و سیما قم در مقاله" از کلاسیسیم تا رمانتیسم" به مفهوم شناسی رمانتیسم پرداخته است

زکیه رضایی دانشجو دوره 4 ادبیات نمایشی دانشکده صدا و سیما قم در مقاله ای با عنوان" از کلاسیسیم تا رمانتیسم" به مفهوم شناسی رمانتیسم پرداخته است.

مفهوم شناسی رمانتیسم

علی رغم تعاریف متعدد از رمانتیسم ارائه تعریفی مشخص از آن دشوار است. گاهی آن را چنان با احساس و عاطفه آمیخته می دانند که به هرچیزکه برانگیزاننده احساس باشد، خواه متعلق به امروز یا دیروز باشد رمانتیک قلمداد می کنند و گاه آن را به عشق و علاقه افراطی به قرون وسطی و گاهی بازگشت به طبیعت تفسیر می کنند. این کلمه گرچه در ابتدا در معانی خیالی، افسانه ای، شاعرانه، قهرمان وار و جالب توجه به کار می رفت، اما در اغاز قرن نوزدهم این کلمه معنای مدرن و امروزی خود را به دست آورد و برای توصیف مناظر زیبا و دلربای طبیعت به کار برده شد که تخیل و تامل بیننده را برانگیزد. رمانتیک گرایی یا رمانتی سیزم درحقیقت جلوه ای است در مقابل حقیقت گرایی و برخورد منطقی و عقلانی شیوه کلاسیک و لذا رمانتی سیسم یعنی برتری و غلبه احساس بر عقل. در واقع اگر چه گاهی برای تعریف رمانتیسم به انواع فرار رمانتیک ها اشاره می شود: فرار به رویا، فرار به گذشته، به سرزمین های دور دست، به تخیل. اما کمتر کسی می پرسد آنها از چه می خواستند فرار کنند؟ آنها علاوه بر اینکه از چهارچوب خشک قواعد کلاسیک فراری بودند، از آزادی دروغین ورشد سرمایه داری نوپا نیز  می گریختند. نوکلاسیک در جنبه هنری در قالب خشک و مقرراتی، خود را ملزم به پیروی مو به مو از ضوابط طراحی و تناسبات قراردادی و مضامین هنری به شیوه استادان بزرگ رنسانس کرده بود. در این زمان استبداد هنری به حدی رسیده بود که بسیاری از نقاشان جوان و تنوع طلب، تعالیم نو کلاسیک را به تمسخر، مکتب خانه ای نامیدند و با واکنشی علیه آن شعار تکروی و آزاد سری را مبنای هنری خود قرار دادند. به همین علت بعد از مدتی انها را آزادسرا نامیدند.                                                                                       

سیر تاریخی رمانتیسم

رمانتیسم بیش از آنکه یک جریان ادبی و هنری باشد،مرحله ای از حساسیت اروپایی است که نخست در اواخر قرن هجدهم در انگلستان با ویلیام بلیک،ورد زورث،کالریج  و درآلمان با گوته، شیلر، هولدرلین،و سپس در قرن نوزدهم در فرانسه با ویکتور هوگو، شاتو بریان، لامارتین و در ایتالیا با مانتسونی، لئو پاردیو در اسپانیا با سوریلیا و در کشورهای اسکاندیناوی با اولنشلگر،تنگر و استاگنلیوس ظاهر می شود. این صفت اگر چه در عصر اوج تعقل در اروپا معنایی مذموم داشت و معادل چیزی غریب، هوسبازانه و دروغ به شمار می رفت اما قریب صد سال بعد که ذوق مردم تغییر یافت این صفت نخست در انگلیس و آلمان تمجید شد و زیبایی و دل انگیزی یک منظره را نشان می داد. از ویژگی های بارز رمانتیسم در این دوره، روح خیال انگیز و اسرار آمیز فضاها و حالت غیر عادی وآشفته گاه و جنون آمیز انسان هاست. رومانتیسم تا سال 1850 بر ادبیات اروپا حاکم بود. در قرن 18 انگلستان به عنوان یک مرکز سیاسی فرهنگی و تجاری نقش عمده ای در زمینه های تجسمی ایفا نمود. این کشور در زمینه معماری نیز زودتر از جاهای دیگر، شورش علیه قاعده مندی هنری شیوه کلاسیک را آغاز نمود. لذا می توان این کشور را در این زمینه پیشگام بر سایر کشورهای اروپایی دانست.به طور کلی میتوان گفت رمانتیسم وقتی شروع می شود که نویسندگانی خوش قریحه و جسور و همین طور نقاشان و هنرمندان جوان و تنوع طلب طرز بیان جدیدی برای بیان احساسات خود ابداع کردند و تمایلات عاطفی را وارد آثار خود کردند و این سیر تدریجی تحول درآثار، نوعی اعتراض بود علیه وضعیت موجود و تعبد حاکم از سوی مکتب کلاسیسیم.  

از کلاسیسیم تا رمانتیسم (مقایسه این دو مکتب)

1-در کلاسیک، زیبایی مساوی تعادل و وقار و توازن و نظم است لکن در رمانتی سیسم،احساس بر منطق غالب است و نظم هنری جای خود را به از هم پاشیدگی انسجام فرم و رنگ می دهد                                                            

2-کلاسیک ها ایده آلیست (آرمانگرا)بودند یعنی تنها جنبه های زیبا در هنر را بیان می کردند ولی رمانتیک ها واقع گرا و رئالیست هستند. یعنی به عقیده آنان حقایق چه خوب و چه بد باید بیان شود. چنان که درام رمانتیک اثری است که از ترکیب عظمت و نکبت، بزرگی و پستی، غم و شادی تشکیل شده است.                                                  

3-کلاسیک ها عقل گرا ولی رمانتیک ها احساسی و خیال پرداز هستند.                                                          

4-رمانتیک ها تصویر قهرمان آثار خود را بسیار خوب و زیبا و جذاب، معتقد و عاشق نشان می دهند. قهرمان رمانتیک عاشقی آزاد است که احساس می کند مالک سرنوشت خود نیست و این دنیای فانی مکان مناسبی برای بیان احساسات و تحقق رویاهای او نیست. به همین دلیل معتقد به دنیای لایتناهی است و درآروزی رسیدن به این دنیای برتر انتظار میکشد.                                                                                                                                   

5-کلاسیک ها تیپ و الهام آثار خویش را از هنرمندان یونان و روم قدیم می گیرند و حال آنکه رمانتیسم ها از ادبیات مسیحی قرون وسطی و رنسانس و افسانه های ملی کشورهای خویش  الهام می گیرند ونیز از ادبیات معاصر ملل دیگر تقلید می کنند. و همان طور که در قرن هفدهم آثار ارسطو پایه تمام افکار فلسفی شمرده شد ه است، در عصر رمانتیک بیشتر به شکسپیر استناد می شود.                                                                                                                    

6-کلاسیک ها بیشتر طرفدار وضوح و قاطعیت اند و رمانتیک ها پایبند جلال و رنگ منظره. رمانتیک ها به صورت های مختلف حوادث و تضادها توجه دارند و به جای توسل به زبان شعر منظم و یکنواختی که بوالو مدافع آن است، ترجیح می دهند اشعاری بگویند که بیشتر شبیه نثر بوده و هم از لحاظ آهنگ و هم از نظر مضمون،تصویری و متنوع باشد.                                                                                                                                             

7-برنامه رمانتیک ها  برنامه مبارزه است و روش آنها به کلی منفی است. به عقیده آنها دستورالعمل هایی که در ادبیات رواج یافته مانع آزادی فکر و بیان شده است واز این رو رمانتیک ها همه قواعد و دستورهای کلاسیک را درهم شکسته و دور انداخته اند.                                                                                                                

8-رمانتیسم به لحاظ تکیه فرم و محتوا نقطه مقابل نئو کلاسیسم تلقی میشود. در نئوکلاسیسم فرم است که اهمیت  می یابدو آرایش فرم ها بر اساس اصول و ضوابط هنر باستان، اساس هنر می شود. آنچه نقطه تمایز آشکار این دو جنبش است این است که در رمانتی سیسم بی الگویی اساس و بن مایه اثر هنری است.بی الگویی در فرم هرن رمانتیک آن را به سمت فرم هایی می بردکه بتواند محتوا و مضمون مورد نظر را بیان نماید. این رهایی فرم اثر هنری از ضوابط خاص و تبعیت آن از محتوا چه در زمینه ادبیات چه معماری و هنرهای تجسمی نمایان است.این مساله باعث شد تا «جی بارزون»در کتاب خود رمانتیسم را به عنوان یک دوران بزرگ دگرگونی و بازسازی معرفی کند که پیام آور انعطاف پذیری بیشتر در فرم و صورت است. برخی از منتقدان از این بابت یعنی آزادی فرم به رمانتیسم خرده گرفته اند و رمانتیسم را یک بیماری می دانند. یک تباهی و گمراهی فاجعه امیز که اجازه می دهد نوعی عنان گسیختگی بی قید و بند، برنظم برخاسته از کوشش و جدیت اصیـل روحی غلبه کند .بر اساس این دیدگاه، رمانتیسیم به بهانه از خود گفتن و بیان شخـصیت فردی، به نوعی فریب کاری پرهرج و مرج منجر می شود که با تحقیر و خوار شمردن کلی صورت و فرم همراه است. لذا منشا رمانتیک ذهن هنرمند است.                                                                        

با توجه به مورادی که بیان گردید در مقابل هنر و ادب کلاسیک که مبتنی بود بر رسمیت،سنت،تعادل،موازین منضبط، بلندی مضمون،تسلط برنفس،تعهد به ایمان و اخلاق،حرمت عشق،اندازه داردی، بیان فاخر، والامنشی و قهرمان پرستی در مقابل هنر و ادب رمانتیک مبتنی بود بر آزادی تخیل، فردیت هنری، قالب شکنی، شور و هیجان، رویا و راز، دردمندی، غمخواری زیر دستان، گزینش مضامین عادی با بیان عادی، شهرگریزی و روستا پرستی و برتر از همه چیرگی احساس بر عقل.                                                                                                                           

موضوع آثار رمانتیک

رمانتیسم بیشتر به موضوع می پردازد تا به مضمون. یکی از موضوع های اصلی آثار رمانتیک، طبیعت است. رمانتیک ها برای تسلی اضطراب درونی خود به طبیعت پناه می برند.آنان ساحل دریا،طوفان،آبشار،بیشه و اعماق دریاو جنگل ها را محرم راز خود می دانند. آنان در دنیای رویاو تخیل به دنبال موضوع های بکر و تازه می گردند. از دیگر موضوعات رمانتیسم می توان زوال،اندوه و هیجان را نام برد. پاییز با رنگ های متنوع و اندوه برگ های مرده خود، دلتنگی غروب و غم انگیزی آن، تاریکی شب و سکوتش از نمادهای بیان کننده حالات روحی رمانتیک ها هستند.                        

اصول و عقاید رمانتیک ها

1-آزادی: رمانتیسم مکتب آزادی خواهی در هنر است.از شعارهای پیروان این مکتب،آزادی اندیشه و آزادی بیان است.در قرن18 تئاتر و شعر،تابع قوانین سختی بود که از کلاسیک ها به جا مانده بود.اما به عقیده رمانتیک ها،باید قوانین دست و پاگیر و خشک کلاسیک را از بین برد. ادبیات نباید برای بیان احساسات و عشق و علاقه نویسنده حد ومرزی قائل شود،تا او بتواند بی قید و بند و با آزادی تمام سخن بگوید.                                                           

2-هیجان و احساسات: در این مکتب ،ابراز احساسات و هیجان یک اصل است.به عقیده آنان، عقل و منطق در هنر جایی نداردو این احساسات است که بر روح بشر تسلط دارد.بنابر این باید احساسا ت و هوس های روح را درمحدوده رعایت مسائل اخلاقی بیان کرد                                                                                                    

3-گفتن ازخود: قهرمان آثار رمانتیک خود است.چرا که می خواهند مخاطب را با عشق و علاقه،دردو دلتنگی، اضطراب و به طور کلی احساسات درونی خود آشنا کنند. به این ترتیب می توان آثار این مکتب را تقریبا سرنوشت هنرمندان آن به شما رآورد.                                                                                                           

4-گریز و سفر: سفر واقعی یا خیالی ،تاریخی یا جغرافیایی. از نظر رمانتیک ها به هر حال باید از زمان گریخت. باید از ناکامی،دلتنگی،اندوه و سرخوردگی ها فرار کرد. فرار به رویا،فرار به گذشته، فرار به سرزمین های دیگر، فرار به تخیلات. همه این سفر های رویایی در آروزی یافتن محیط زیبا و مجلل و رنگ های تازه و بالاخره آن زیبایی کمال مطلوب است که هنرمند رمانتیک آرزوی نیل به آن را دارد.                                                                              

5-کشف و وشهود: رمانتیک ها به دنبال امور ناشناخته و موضوعات جدید هستند. آنان به تصویر سازی در ذهن،کاوش در جهان رویاو کشف عصر فراموش شده، هنر خود را خلق می کنند.                                               

6-دوران کلاسیسم (قرن 17 و 18)قرون عقل و منطق بود. ولی در قرن 19،رمانتیک ها به دین و مذهب روی آوردند.رمانتیک ها برای جنبه های معنوی و روح انسان اهمیت زیادی قائل هستند.آنها دین را به عنوان احتیاجی قلبی و درونی زنده کردند.رمانتیک ها که از راه احساسات به سوی ایمان می رفتند، دین را از نظر هنری مورد توجه قرار دادند.شاتوبریان، مسیحیت را نه به عنوان اینکه صحیح ترین ادیان بود، بلکه برای اینکه شاعرانه ترین آنها بود، دوست می داشت.                                                                                                                              

قالب های مکتب رمانتیسم

1-نقاشی:این مکتب اگر چه در نیمه قرن نوزدهم به تمام قاعده جانشین نوکلاسیک شد،اما تمایلات رمانتیک در پاره ای از نقاشی های دوران کلاسیک مشهود است.رمانتیک در هنرهای تجسمی واکنشی هوشیارانه بود علیه نو کلاسیک هرچند که پیشینه پاره ای از برزوات آن به طور ابتدایی و ضمنی در آثار روبنس و میکلانژ بازتاب یافته بود. نقاش این مکتب، رنگ را سرزنده می خواست. مضمون را متعارف و چهره را عادی انتخاب می کرد.به طبیعت و بروزاتش عشقی روزافزون داشت.به جای تناسبات و عناصر رسمی و قرار دادی،عناصر ترکیب آفرین و تازه و شگردهای فنی نویافته می آفرید. و به خصوص شمول اصالت خط در شیوه شکل آفرینی کلاسیک را ابطال می کرد. این نوع از نقاشی به دین دل سپرد و این دل سپردگی به صورت های گوناگون متجلی شد.بارزترین نوع نقاشی دینی تقلیدی قراردادی از شیوه های فردی نقاشی آغاز رنسانس بودوبه همین اعتبار شیوه پیش از رافائلی نام گرفت. نوع دیگر نقاشی ها و آبرنگ های رمز آمیز ویلیام بیلیک،نقاش و شاعر متصوف انگلیسی و پرورش یافته در مکتب نوکلاسیک بودکه در کارهای خود با خطی خفیف و مواج،طرح و ترکیبی غیر رسمی و هیاکلی وهمی ،عوالم دینی و درونی خود را به تصویر می کشد.                                                                                                      

از دیگر مضمون های معمول در نقاشی رمانتیک، وصف عواطف و تجربیات بشری چون ترس و ترحم و دردمندی، میهن پرستی و فداکاری و عصیان گری یا بازنمایی حوادث زمان و تمثال سازی مشاهیر و یا تجسم صحنه هایی از زندگی مردم خاور زمین بود.                                                                                                                     

2-منظره سازی: لطیف ترین نحوه ابراز عواطف دینی،منظره سازی بودخواه به شیوه ساده و چوپانی باربیزون در فرانسه یا با آرمانگری تداعی انگیز نقاشان آلمانی چون "فون هس"و"اوتورونگه" در ساختن منظره هایی روستایی از روم قرون گذشته یا با نقاشی های "گوستاوکاروس" از ویرانه های غربت زده تاریخی و خواه با حساسیت  و دقت نظر نقاشان انگلیسی چون "بانینگتن"و"کانستبل".البته نکته این است که اینها همه در عصر انقلاب صتعتی گریزی بود از سلطه خفقان آور ماشین و پناهی به دامان آرام بخش مسیحیت و طبیعت.                                         

3-پیکر تراشی: این قالب از هنر، هدف ها و اسلوب ها و به طور کلی کلی بروز هنری خود را متناسب با مصالح کار یافت.به عبارتی دیگر پویایی و شوری که در هر گونه اثر هنری رمانتیک متجلی می شود،در مصالحی چون سنگ و مفرغ و... متوقف و جامد می ماند و نمی توانست خود را به ظهور رساند.با این حال می بینیم در نقش برجسته سنگی"مارسییز" اثر فرانوا رود بر بدنه طاق نصرت،حرکات فراخ اندام و اریب های کشیده دست و پای گروه جنگجویان در حالت حمله و فرشته پیروزی بالای سرشان و پرچم های به اهتزاز درآمده با دهان های باز و چهره های هیجان زده،ترکیبی متراکم و موزون و در عین حال پرتلاش و و پویش به وجود می آوردکه ماهیت اصلی رمانتیک را نشان می دهد.به علاوه درپیکر تراشی،بازتاب های آشکار از مضامین ملی و تاریخی و سایسی دیده شده و همت برآن شده تا وصف زیبایی و توانمندی و لطف وجود جانوران را مجسم سازد."آنتوان باری" به این جنبه از هنر رمانتیک پرداخت و با ساختن پیکره هایی قهرمان آسا از درندگان و شیران شاهور و ببران جهنده شهرت یافت.                     

4-معماری رماتیک: معماری دنبال راهی به سوی عالم خیال و ایمان متعالی بود که حاصل آن احیای معماری گوتیک بود. چرا که معماری کلیساهای گوتیک با ارتفاع و ابعاد فرا انسانی موجب برانگیختن احساسات،حس مرگ و دردو رنج انسان و... می شد. البته اقتباساتی نیز از معماری خاور زمین اسلامی به عمل می آمد و در ساختن بناهای شخصی و تفننی به صورت محدود به کار می رفت.احیای گوتیک بیش از همه در انگلستان بارور شد و دنباله آن به آمریکا هم کشیده شد.در انگلیس قصر فانت هیل با نقشه جیمز وایت به شیوه گوتیک ساخته شدند.اما نمونه رسمی و تمام عیار بازگشت به گوتیک، ساختمان پارلمنت انگلیس در لندن است. در اسکاتلندکلیسای جامع ادیمبارو و در پاریس کلیسای سنت کلوتیلد را بر پا ساختند. باغ سازی مکتب رمانتیسم از کارهای همفریرپتون از کارهایی بود که بر حال و هوای احیای گوتیک می افزود.                                                                                                     

هنرمندان این مکتب: تئودورژریکو، اوژن دلاکروا، آنتوانی لوئی باری، گوستاودوره، جوزف ویلیام ترنر،جان کنستابل،کاسپارداوید فرید ریش،ژان باتیست کامیل کوروهستند                                                    

رمانتیک در ادبیات

1-شعر: بنا بر تعاریف کلاسیک شعر عبارت از فن نظم است وحال آنکه اغلب نوشته های منظوم را شعر نمیتوان گفت.رمانتیک ها به جای انکه شعر را نوعی خاص از نوشته بدانند،حس زیبایی شناسی و حالت روحی مخصوص تلقی می کنند.از خصوصیات شعر رمانتیک میتوان به این موارد اجمالا اشاره کرد: شعر رمانتیک شعری جهانی و پیشرو است.هیچ نظریه ای نمیتواتند آن را از پا بیندازد و تنها یک نقد اشراقی می تواند جرئت کند که ویژگی آرمان آن را بیان کند. شعر رمانتیک بی پایان و آزاد است که دلخواه شاعر تحت هیچ قانونی نیست. تنها شعر رمانتیک می تواند مانند حماسه، آیینه دورانی باشد که همه را احاطه کرده و تابلوی دوران باشد. شعرمانتیک هنوز درحال صیرورت(شدن)است.

2-رمان: در دوره کلاسیک رمان ارزش مهمی نداشت .ولی در دوره رمانتیک،درست عکس این موضوع پیش آمدو رمان نسبت به سایر انواع ادبی،اهمیت خاصی پیدا کرد. نویسنده رمانتیک خود را موضوع رمان قرار داد و حالات شخصی و روحی خود را تشریح کردو به این ترتیب برای نخستین بار رمان شخصی به وجود آمد. علاقه به شرح و وصف حوادث جالب گذشته رمان تاریخی را خلق کرد و درک رابطه عشق و علاقه به زندگی مایه ایجاد رمان عشقی شد. رمان نویسانی که در دوره رمانتیک به میان  آمدند به انوع رمان دست زدند،هر موضوعی که خواستند انتخاب کردند و درباره آن رمان نوشتند. اما قالب این رمان ها به هر شکلی که ریخته میشد مطلب شان اغلب عبارت از انعکاس روح نویسنده بود.ازنمونه آثار رمانی، رمان تحلیلی روانی"رنه" اثر شاتوبریان و "اوبرمان" اثر سنانکور و "آدولف" اثر بنژامن کنستان هستند که زاییده بیماری قرن بودند. رمان های: مردی که می خندد، بینوایان، آخرین روز یک محکوم، کارگران دریا از ویکتور هوگو ورافائل، گرازیلا، ژنویو، سنگ تراش سن پوان از لامارتین  نیز نمونه ای از رمانهای این مکتب هستند. در تمام این آثار میتوان تمام مشخصات رمانتیسم را دید اما زنده ترین نمونه رمان رمانتیک را در آثار ژرژرساند باید جست.                                                                                                   

3-تئاتر: میدان اصلی مبارزه میان کلاسیسیم و رمانتیسم صحنه تئاتر است.ویکتور هوگو در سال 1827با مقدمه ای که بر دارم کرامول نوشت، این مبارزه را شروع کرد و به دنبال آن،نبرد واقعی بر سر نمایش درام دیگر او به نام (ارنانی) درگرفت. کلاسیک ها حقیقت را فقط ازیک جنبه مورد توجه قرار داده و از این حقیقت آنچه را بانمونه عینی از زیبایی تطبیق نمی کرد، بی انصافانه به دورانداخته بودند. به معایبی که در زندگی دیده می شود و چیز های مضحک و زشت اجازه ورود به صحنه ورود نمی دادند و حال آنکه درام رومانتیک که می خواست مانند آن رفتار کند، در صحنه را به روی هر چیزی که در زندگی وجود داشت باز کرد. برای کلاسیسیم جنبه های فردی هیچ اهمیتی نداشت.این مکتب فقط به صفات کلی اهمیت می داد.برای تئاتر قرن هفدهم حرص و خست وجود داشت.اما درام قرن نوزدهم(یک مرد حریص)یا (یک خسیس) را با تمام مشخصات مخصوص به خود روی صحنه می آورد. قهرمانان کلاسیک در دنیای ایده آل زندگی می کنند. رمانتیسم به جای قیافه های ایده آل کلاسیک، انسان هایی را میگذاردکه زندگانی فردی ومشخصی دارند و تحت تاثیر محیط و عصر خود واقع می شوند. از این رو هنرمند رمانتیک با توضیحاتی خصوصی و مشخص و منحصر به فرد قهرمان خود را معرفی میکند. درام "کرامول"اثر ویکتورهوگوو" آنتونی"اثر الکساندردوما پدروو "شاترتون" اثر آفردو وینیی نمایش های دیگری هست که در این زمان روی صحنه آمدند.                                               

رمانتیسم در سینما و عکاسی                                                                          
این سبک در سینما و عکاسی با تمام ویژگی های ذکر شده در ادبیات و نقاشی نمود پیدا کرد، البته هیچگاه مانند ادبیات یا موسیقی یا مانند امپرسیونیسم، به صورت سبک جداگانه ای تجلی نیافت زیرا جنبه های احساسی در داخل فیلمنامه های رمانتیک از ادبیات وام گرفت و فیلم هایی که بر اساس رمان های ادبی این سبک ساخته شده اند به طور کلی جزء دسته ی رمانتیک درسینما جای می گیرند. فیلم هایی با مضمون "عشق و احساس و تخیلات احساسی" همه در دسته ی رمانتیک ها جای می گیرندهمچنین نمود این سبک در عکاسی که به تمامی ویژگی های سبک رمانتیک وفادار مانده، ثبت لحظات عاشقانه، احساسی و لطافت گرایی با نورپردازی های طبیعی و ملایم، به طوری که القاء حس درونی و عاشقانه برای مخاطب باشد، در فریم های عکاسان رمانتیک تجلی یافت. حتی ثبت لحظات عاطفی برگرفته از طبیعت (عکس هایی از غروب خورشید و ماه ، امواج دریا و...) جزء عکس های رمانتیک ها طبقه بندی می شوند.                                                                                                                  

فهرست منابع:

1-تاریخ هنر،ارنست گامبریج،                                                                                                                  

2-خلاصه تاریخ هنر،                                                                                                                               

3-درک عمومی هنر،سید رضا حسینی،                                                                                                        

4-سیر رمانتیسم در اروپا،مسعود جعفری جزی،نشرمرکز،تهران،1376                                                            

5-مکتب های ادبی،سید رضا حسینی، ،موسسه انتشارات نگاه،تهران،1376،جلد اول.                                      

6-مکتب ها،سبک ها و جنبش های ادبی وهنری جهان تا پایان قرن 20،نظام الدین نوری،نشرزهره،چاپ سوم،تهران،1385                                                                                                                                  

7-http://fa.wikipedia.org/wiki

8-http://periangfx.com

9-http://daneshnameh.roshd.ir

10-http://hamshahrionline.ir

11.http://www.aftabir.com

ثبت شده توسط : احمد مهدیه

نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

تمامي حقوق اين سايت متعلق به دانشکده صدا و سيما قم است.