Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 19847
تاریخ انتشار : 21 آذر 1391 9:58
تعداد بازدید : 1410

معناسازي، استنتاج و بلاغت در تفسير سينما

كتاب معنا سازي استنتاج و بلاغت در تفسير سينما اثر ديويد بردول با ترجمه شاپور عظيمي فريدن توسط فرهنگستان هنر منتشر شد

كتاب معنا سازي (استنتاج و بلاغت در تفسير سينما) اثر ديويد بردول با ترجمه شاپور عظيمي فريدن توسط فرهنگستان هنر منتشر شد.

ديويد بردول نويسندة كتاب معنا‌سازي در ايران يكي از شناخته‌شده ترين نظريه‌پردازان سينما و «فيلم‌پردازان» است كه پيش از اين كتاب‌هاي روايت در فيلم داستاني،‌ هنر سينما و تاريخ سينماي او به فارسي ترجمه شده است. تازه‌ترين كتاب بردول كه ترجمة فارسي‌اش منتشر شده معناسازي است كه برخي آن را پر سر و صدا‌ترين اثر بردول دانسته‌اند. خودش اعتقاد دارد كه اين كتاب دربارة اين است كه ما چگونه فيلم‌ها را تفسير مي‌كنيم. كتاب در ابتدا تاريخ تفسير فيلم را شرح مي‌دهد. بخش دوم كتاب سعي دارد به اين پرسش پاسخ دهد كه تفسير چگونه عمل مي‌كند. بردول در كتاب معناسازي به اين مي‌پردازد كه معنا درواقع از طريق فرايندي ساختار‌مند، ساخته مي‌شود. او مي‌گويد منتقدان استنتاج‌ها را تقويت كرده و سپس توان‌هاي متقاعد‌كنندة زبان را گسترش مي‌دهند تا به نتايجي برسند كه درون يك نهاد انتقادي، مجاز شمرده مي‌شوند. واپسين بخش كتاب مجادله برانگيز است. چرا كه نويسنده معتقد است منتقدان اكنون در پرداختن به چنين مهارت‌هايي حرفه‌اي شده‌اند و ديگر موقعش رسيده كه به ترويج مهارت‌هاي ديگري بپردازند، خصوصاً آن‌هايي كه سبك و فرم فيلم را به دقت مورد بررسي قرار مي‌دهند. بردول سرانجام مي‌خواهد به خوانندگان كتابش بگويد كه تفسير فيلم به امر ساده‌اي بدل شده اما تحليل فيلم هم‌چنان امر دشواري باقي مانده است.

کتاب «معناسازي» 11 فصل دارد که به ترتيب عبارتند از «ساختن معناي فيلم»، «عادت‌ها و تجربه‌ها»، «تفسير به مثابه تحليل»، «تفسير نشانگاني»، «حوزه‌هاي معناشناختي»، «قالب‌ها و روش‌هاي ابتکاري»، «دو طرح نمودار بنيادي»، «طرح‌واره‌هاي متني»، «تفسير در مقام ريطوريقا»، «ريطوريقا در عمل: هفت الگو از فيلم رواني» و «چرا نبايد فيلم را خواند؟».
 ديويد بردول در اين کتاب تحليلي از نظام تفسيري مطالعات سينمايي ارايه کرده است. بنا به باور نويسنده محوريت قواعد تفسيري در مطالعات سينمايي، تاثيرات ناگواري برجاي گذاشته است. به عبارتي ديگر او در اين کتاب با انتقاد از جريان رايج نقد و تفسير فيلم در ميان منتقدان در جست‌وجوي يک نظام متفاوت براي تحليل و تفسير است که به خوانش‌هاي جديد از سينما خواهد رسيد. 
صحبت از قصه فيلم، لفاظي و سخن‌پردازي در مورد علاقه شخصي و يا عدم علاقه به برخي از تصاوير فيلم‌ها، از سوي منتقدان در جريان نقد فيلم از سوي نويسنده در اين کتاب، کاري عبث شمرده مي‌شود. 
«معناسازي» نوشته ديويد بردول با ترجمه شاپور عظيمي، در شمارگان هزار و 500 نسخه، 423 صفحه و قيمت 15 هزار و 900 تومان از سوي موسسه تاليف، ترجمه و نشر آثار هنري «متن» فرهنگستان هنر به کتابفروشي‌ها راه پيدا کرده است. 
ديويد بوردول نظريه پرداز فيلم و تاريخ‌نگار سينماست. او به همراه نوئل کرول از بنيانگذاران «پسانظريه» و به همراه کريستين تامسون از از نظريه‌پردازان نئوفرماليسم در سينما به شمار مي‌رود.
به قلم ديويد بوردول تاکنون کتاب‌هاي «هنر سينما» و «تاريخ سينما» تاليف مشترک با کريستين تامسون، به ترتيب با ترجمه فتاح محمدي و روبرت صافاريان و کتاب «روايت در فيلم داستاني» با ترجمه مشترک علاالدين طباطبايي و مهناز فاتحي منتشر شده است. 
پيش‌تر با ترجمه شاپور عظيمي کتاب‌هاي، «عناصر ساختاري سينماي هيچکاک» نوشته استفان شارف، «روبر برسون: سبک معنوي در فيلم» نوشته جوزف کانين، «الهامات معنوي در سينما» نوشته استفن سايمون، «نسخه کارگردان: رمز و رازهاي کارگرداني از زبان فيلمسازان برگزيده سينماي جهان» نوشته استفن ليتگر و «روانشناسي و زيبايي‌شناسي سينما» نوشته ژان ميتري منتشر شده‌اند.

ثبت شده توسط : م.ر فرزین

نظر شما



نمایش غیر عمومی

تمامي حقوق اين سايت متعلق به دانشکده صدا و سيما قم است.